Wadretraite 2020

Bericht over de Zeedans Wadretraite 2020, die van 19- 21 juni 2020 gepland stond

Beeld: Ans, wadretraite 2019: Het rif bij Schiermonnikoog

                                   

De rust die de beweging in zich draagt,

maar anders dan in eerste instantie voorgesteld

Een overstagmanoevre…..

Eb…

Ik trek mij terug en wacht….

Dit is de tijd die niet verloren gaat.

Iedere minuut zet zich in toekomst om.

Ik ben

een oceaan van wachten,

waterdun omhuld door het ogenblik…

Deze passage uit het prachtige gedicht ‘Eb’ van Vasalis bezingt de zich terugtrekkende getijdenbeweging van de eb. Voor mij vertegenwoordigt eb een beweging van leegmaken, van uitademen waarna ik mijn rust ontmoet. Mijn basisrust, mijn grondtoon zou je ook kunnen zeggen. Als ik hiermee verbonden ben is dit de oorsprong/ bron/ het fundament van mijn beweging.  Dit is de rust die ieder van ons in zich heeft maar waar we in ons jachtige leven vaak moeilijk de verbinding mee kunnen maken omdat we ons (af) laten leiden door alles wat er van ons gevraagd wordt. Het gevolg hiervan is dat we van onsZelf vervreemden. We staan steeds ‘aan’ en stapelen zo beweging op beweging met alle gevolgen van dien.

Toen ik de bovenstaande tekst in februari schreef kon ik niet bevroeden hoe letterlijk we met zijn allen plotsklaps stil gezet zouden worden door een minuscuul virus. Ik had lang de hoop dat de wadretraite van 2020 toch door kon gaan, maar uiteindelijk zorgden de aan boord geldende corona protocollen ervoor dat ik overstag moest en de retraite cancelen. Dit was frustrerend en een grote teleurstelling, niet in de laatste plaats voor de 8 mensen die aangemonsterd hadden, maar inmiddels vertrouw ik erop dat ook deze gebeurtenis zijn plek in het grotere geheel zal hebben en tonen.

Het is dus eb, een periode van stilliggen, wachten en vertrouwen hebben. Een gedwongen rust en meebewegen op het coronatij van vandaag. In deze rust, wordt in het gedicht van Vasalis: ‘de vloed in diepe duisternis bereid.’

Deze afbeelding heeft een leeg alt-attribuut; de bestandsnaam is Anna-Catharina.png
Beeld: Ans, wadretraite 2018: onder Schiermonnikoog

Een deelneemster zei, direct nadat ik haar had laten weten dat de retraite dit jaar helaas niet doorging, spontaan: ‘ik monster aan voor volgend jaar!’ Ongeacht het thema en zonder naar de prijs te vragen, wat een vertrouwen! Mijn hart maakte een sprongetje: de vloed komt en die begint met een klein stroompje, hij wordt bereid. Kortom, de geest wil door en het enige dat ik kan doen is deze volgen…

Daarom heb ik de Anna-Catharina weer geboekt voor volgend jaar. Deze keer in het weekend van 18,19 en 20 Juni 2021.

Ik trek mij nu terug en wacht, zodat de nieuwe klank 2021 boven water kan komen. Deze zal op 1 september samen met een nadere uitwerking op de site staan, maar als je nu al weet dat je volgend jaar (weer) mee wil, neem dan gerust contact met me op.

Tot zover dit bericht. Alle goeds voor jou mede namens Lize. Wellicht tot ziens en dat het je hoe dan ook voor de wind mag gaan!

Hartegroet, Ans